Janowska nalewka miodowa Janowska nalewka miodowa

Janowska nalewka miodowa

W dniu 6 maja 2008 roku w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi Janowska nalewka miodowa został wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w kategorii Napoje.

1. Nazwa produktu : Janowska nalewka miodowa

2. Rodzaj produktu : Napoje

3. Charakterystyka produktu rolnego :

Wygląd :

Ciecz koloru bursztynowego

Kształt :

Ciecz

Wielkość :

Bursztynowa lub brązowa

Konsystencja :

Ciekła, nieco lepka

Barwa (zewnętrzna i na przekroju) :

Ciekła, nieco lepka

Inne dodatkowe informacje :

50% zawartości alkoholu

Tradycja, pochodzenie oraz historia produktu :

Wzmianki historyczne o hodowli pszczół i produkcji trunków w janowskiem odnajdujemy w książce Zbigniewa Jerzego Hirszy Położenie Chłopów w kluczu janowskim, 1962 r. (s. 43, 45, 46, 65): Innym zajęciem chłopów w kluczu janowskim była hodowla pszczół. Zajmujących się tym nazywano bartnikami. Inwentarz (...) z roku 1775 wymieniono 167 osób, które dają tzw. dań miodową (...) Rewizja pszczół i barci w lasach janowskich wykazała, że 149 mieszkańców (...) posiadało 1.591 barci z pszczołami (...) Drugim monopolem (...) była produkcja trunków (...) Jedno jest pewne, że w związku z istniejącą dużą ilością karczm musiały istnieć przy nich urządzenia umożliwiające szynkowanie piwa, czy alkohol (...) stwierdza się, że na terenie każdej gromady (...) istnieje karczma. (...) Chłopi kluczu janowskiego musieli również ze zboża dworskiego tłuc po ćwierci krup gryczanych lub jęczmiennych, prócz tego tłuc proso na jagł (...) Gromada kocudzka w roku 1772 żaliła się, że „zboże młynkowane nad zwyczaj musieli z górą oddawać (...) Hreczkę na krupy w strych mierzą, a krupy z górą odbieraj (...)”. Oskar Kolberg (Lubelskie cz. 1, PTL Wrocław, tom 16, s. 26, 48, 51, 52), opisując gospodarstwo, trunki i jadło w janowskiem pisze: (...) Wódka jest trunkiem zwyczajnym, używanym na wszelkie obchody i uroczystości familijne, jako też przydatek i zachęta przy najmie robotników (...) Do większych już przyjęć należą kluski z czarnej mąki pszennej i gryczanej, omaszczone masłem albo słoniną, kasza gryczana i jaglana, mięso ze swojego wieprzka raz na rok zabitego, a do tego wódka przepalana z miodem, tak zwany krupnik (...) Do nieobyczajności znamionującej naszych włościan potrzeba policzyć pijaństwo, szczególną wadę (...) pomysły rządców dóbr ziemskich wprowadziły nie tylko doskonałość, ale i obfitość wódki ze zboża i kartofli wyrabianej, a stąd powstała taniość (...) szynkarze ubiegają się o przyprawę trunku, aby był powabniejszym (...) W podróżach przy ciężkich robotach, koniecznie pożądają wódki, którą zazwyczaj piją z rana i wieczór po półkwaterku. W tych okolicach prawie nigdy za powszechny napój piwa nie używają, chyba tylko, przy jakich ucztach, a wtenczas, aby było koniecznie czerwone i słodkie. Powszechnym zaś ich napojem jest wódka (…). O spożywaniu trunków O. Kolberg pisze również w przyśpiewkach z „Janowa Ordynackiego” (Lubelskie cz. 2, tom 17, s. 40, 61). Tak o tradycyjnej metodzie wyrobu janowskiej nalewki miodowej opowiada jedna z mieszkanek Janowa: Nalewkę miodową robiliśmy z mężem w 15 litrowym słoju (gąsiorze), który do dziś jest używany przez syna. Do jej produkcji najlepszy był miód gryczany, który był rozpuszczany w przestudzonej, ugotowanej wodzie. Wodę czerpaliśmy ze studni, a tu w Janowie ze stoków, wodę źródlaną. Jak można było dostać przyprawy korzenne, to się je rozdrabniało drewnianym wałkiem i zalewało na kilka tygodni spirytusem. Po tym czasie przecedzałam przyprawy ze spirytusem przez druślak i gazę i do czystego roztworu dodawałam roztwór wody z miodem. To gotowałam bardzo powoli kilka minut. Przestudzoną nalewkę uzupełniałam spirytusem, tyle ile chciałam mieć procentów.


Źródło - minrol.gov.pl

Czytany 1281 razy

Reklama

Pogoda w Zamościu

Zamość

Google Translate

Bulgarian Croatian Czech English French German Hebrew Hungarian Italian Japanese Lithuanian Portuguese Romanian Russian Slovak Spanish Swedish Ukrainian

Strefa usług

DMC Firewall is a Joomla Security extension!